2008/Feb/02

วันนี้แพ้กลับมาล่ะ ได้ที่5จากหกทีมที่เข้าอบสุดท้าย

ไม่รู้จะว่ายังไงทำคนล่ะอย่าง คุยกันไม่รู้เรื่อง

ตอนไปก็เต็มร้อยนะ พอเริ่มทำไปครึ่งชั่วโมงเหลืออยู่ยี่สิบ

เป็นบทเรียนอันยิ่งใหญ่ เรื่องที่ถ้าเราไม่หันหน้าเข้ามาคุยกัน

งานและการทำงานทุกอย่างก็จะไม่ประสปความสำเร็จ

หรือถ้าสำเร็จก็จะมีใครสักคนไม่ถูกใจ

วันนี้ไปไม่ได้ทำอะไรเลย

พื้นหลังกับโลโก้แล้วก็หมดแรง

แพ้วันนี้ไม่ได้แพ้เพราะสู้เค้าไม่ได้

แต่แพ้เพราะไม่คิดแม้แต่จะลงมือทำเพราะไม่ถูกใจ

ไม่ชอบนั่งรอแต่ชอบที่จะเดินไปพร้อมๆกัน

วันนี้อาจไม่มีวันหน้าให้มาเล่าให้ฟังอีก

เพราะท้อแท้แน่ถ้าต้องแข็งเป็นทีม

มันหมดแรง

เวลาที่เห็นว่าทำงานคนละแบบแต่ต้องเอามารวมกัน

เหมือนแฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่ตัดเอาลอร์ด ออฟเดอะ ริง มาใส่ขึ้นตรงกลาง

วันนี้เลยหนีเที่ยว

น่าอายจังเลยนะ

ที่แค่นี้ก็ทนไม่ได้ซ่ะแล้ว

อยู่กับประชาธิปไตยมากไปรึปล่าวนะเรา

น่าอายที่สุดในโลลกเลย

 

วันนี้ยิ้มเที่ยวปกติ

ไม่อยากเครียด

ไม่อยากวีนใคร

แค่ยิ้มให้มันสบายใจไปวันๆ

บ้าบอ

เหนื่อยจัง

ฝืนใส่หน้ากากนี่มันเหนื่อยจัง

 

 

วันนี้ฉันแพ้ แพ้เพราะไม่ลงมือทำ ฉันจะจดจำไว้ว่าถ้าเราไม่หันหน้าคุยกันงานออกมาคนละแบบก็ทนๆไปก็ดีเผื่อจะได้อะไรกลับบ้านบ้าง ดีกว่ามานั่งเสียใจว่าทำไมมีโอกาสได้ติดมาแข็งถึงรอบสุดท้ายยแล้ว ทำไมไม่ทำให้มันเต็มที่กว่านะ ทำไมไม่อดทนเหมือนตอนที่ทำส่งตอนแรก ทนอีกนิดเดียวก็จะฝ่ายไปแล้ว ทำไมทนไม่ได้นะโม

Comment

Comment:

Tweet


สู้ๆ ผิดเป็นครูเพื่อก้าวใหม่

โมเมย์
View full profile