2008/Apr/03

แรกพบ*

                  ท้องฟ้าสีฟ้า เมฆสีขาวลอยละล่อง เสียงนกร้องเพลงลอยมากตามสายลมที่พัดผ่าน กลิ่นดินและต้นหญ้าปะทะที่จมูก ฉันนั่งอยู่ข้างๆชายผิวขาวรูปร่างสูง ใบหน้าเรียวจมูกโด่งดวงตาสีน้ำตาลเข้มคมกริบ ขนตายาว คิ้วเข้ม นิ้วเรียวยาวสอดประสานที่มือเล็กๆของฉัน

                  ไม่มีหรอกค่ะ!!   ที่ฉันว่ามามีแค่หน้าต่างไม้ของห้องเรียนที่ข้างนอกเป็นที่จอดรถมอเตอร์ไซด์ มองๆไปแล้วเหมือนมอเตอร์ไซด์อัดกระป๋อง จินตนาการออกมาแค่ไหนก็ตรงข้ามกับของจริงเท่านั้น   = ='

                  ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาที่ไม่มีอะไรพิเศษ ชื่อแตงโมก็ธรรมด๊า ธรรมดา ผู้หญิงอายุ 17 สงสัยตอนเกิดจะจับฉลากได้โชคร้าย หรือไม่ก็ฉลากประหลาดๆสักใบนั่นแหละ ฉันมีหน้าตาธรรมด๊าธรรมดาเป็นเอกลักษณ์ และผมที่ยิ่งพยายามให้มันเรียบเท่าไหร่มันก็ยังฟูเหมือนเดิม ประเสริฐจริงๆเลยน๊า ไอ้ขนาดตัวนี่ก็อีกเตี้ยแล้วยังจะอ้วนอีกนะ สรุปแล้วเท่าที่เล่ามาทำไมชีวิตของฉันมันรันทดอย่างนี้!!แต่ว่าจะผิดไหมนะที่ฉันอยากจะมีแฟนหล่อกับเค้าบ้างเนี่ย T.T                   

ถ้าฉันหลับตาอธิฐานมันจะมีลอยมาหาบ้างมั้ยน๊า แบบในนิยายไง แต่ว่าแค่อธิฐานจะมาง่ายๆเลยหรอ ต้องหาของมาไหว้ด้วยมั้ยอ่ะ

ป๊าบบ ! ! ! !
สงสัยมั้ยว่าเสียงอะไร ฉันจะบอกให้ เสียงสมุดกระทบหัว อย่างรุนแรง และสงสัยมั้ยว่าหัวใคร ก็หัวฉันเองไง !!

" เหม่ออะไรของเมิง งานเงินไม่ทำ ติดอีกตัวนึงกุจะฮาให้ " เสียงผู้ชายมีจริตดังขึ้น พร้อมๆกับที่มัน เอ้ย คุณเพื่อนที่รักนั่งลงข้างๆ                        

ผู้ชาย ( เอ่อหมายถึงเพศชาย ) ผิวขาวแบบโอโม่ หน้าตี๋ ดูๆไปคงหล่อที่สุดในรุ่น ถ้ามันไม่เดินบิดตูด หยิบจับอะไรดูดีกว่าผู้หญิงจริงๆแบบฉันคงมีแฟนคลับไปแล้วครึ่งโรงเรียน แต่บังเอิญดันเป็นลูกครึ่ง สาวๆเลยได้แต่มอง ถึงอย่างนั้นมันก็ยังมีแฟนคลับนะจะบอกให้ -o-

โม้มาตั้งนานลืมบอกชื่อ มันชื่อทีม

" อยากมีแฟน " ฉันว่า
" อะไรพูดใหม่ดิ๊ "
" อยากมีแฟนโว้ยย "
" ก็หาดิ นั่งแบบนี้มันจะลอยมาหาม่ะ "
" ก็มันไม่ถูกใจ "
" แฟนมหาเทพของเมิงน่ะ คงหากันง่ายๆหรอกนะ "
" มหาเทพอะไรเมิง แค่ หล่อ รวย เก่ง นิสัยดี กีฬาเลิศ ดนตรีเด่น แล้วก็ถูกใจกุมันหายากตรงไหนฟ่ะ "
" -*- "
แต่เอาเหอะๆคุยกะมันไปก็เท่านั้นแหละ บอกมันไปก็หาแฟนไม่ได้                        

หลังจากกลับบ้านมาฉันก็มานั่งจ้องโน๊ตบุ๊คดูคลิป คลิปการ์ตูนย่ะ อย่าพึ่งคิดไปไกล เรื่อง Chobit ดูๆไปถ้ามีหุ่นแบบนี้เป็นผู้ชาย ให้ฉันบ้างก็ดีนะสิ (*o*)                        

และแล้วก็ลวงเลยเวลามาถึงตี2 ชิจังนี่นารักจังตอนจบเศร้าไปหน่อยง่า อยากได้ดิจิทัลบอยเว้ย แต่ว่านะ มันหน้ามึนๆไงไม่รุอ่ะ ถ้าเป็นดิจิทัลแบบชิจัง ก็ต้องมานั่งเรียนรู้กันอีกนา อีกอย่างฉันว่ามันออกจะเปลืองไฟด้วยนะชิจังเนี่ย                       

หุ่นยนต์ดิจิทัลแบบนี้ถ้ามีแบบในกาตูนย์นี่คงจะดีไม่น้อยเลยล่ะ อย่างน้อยมันก็ทำอาหารให้ฉันกินได้ เล่นเน็ทได้ แต่ว่ามันก็แค่การ์ตูนย์นี่นาจะจินตนาการออกมาขนาดไหนก็ได้                       

เพราะแบบนี้นั่นแหละฉันถึงได้จินตนาการเอาเองทุกวันว่าได้ในสิ่งที่อยากได้ ลองคิดดูสิจะดีแค่ไหน ถ้าแค่คิดมันก็มี นิสัยแบบนี้แม่เรียกว่า เพ้อเจ้อ ถึงจะจริงก็เถอะนะ แต่เค้าเรียกว่าจินตนาการกว้างไกลต่างหากว่าแล้วฉันก็เริ่มจินตนาการ เหมือนตัวเองเป็นพี่น้องตระกูลกริมอีกครั้ง                   

มือที่สอดประสานของฉันกับเค้า เหมือนสองหัวใจที่รวมกกันเป็นหนึ่งเดียว กรี๊ซซซ ฉันเอนตัวเข้าหาไหล่กว้างของเค้า และ......................... " อยากได้แฟน หล่อรวยดีเลิศ แบบเทวดาอยู่ใช่มั้ยล่ะ "เสียงผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยถาม
" อืม "

เดี๋ยวนะ !!

นี่มันตีสอง

 แล้วฉันนอนคนเดียว           

                   เสียงมันมาจากไหนว่ะเนี่ยย  เอ่อ....เสียงหล่อนะ นุ่ม แล้วก็ชวนหวิวสุดๆ ดังมาจากตรงไหนเนี่ย ข้างหน้า ข้างหลัง ข้างๆ ที่ไหนไม่รู้และฉันก็ไม่กล้ามองหาหรอก กลัวว่ะบอกตามตรง  สงสัยจะหูฝาดแหละ

" จะกลัวอะไร ฉันอยู่กับเธอมาตั้งแต่เกิดนะสาวน้อย "

ม่ายยยย ฉันจะต้องหูฝาดแน่ๆ แน่นอน ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร เพี้ยง

" ใครบอกไม่มี มีนี่ไงยืนอยู่นี่ "                            

เสียงหล่อๆนั่นยังดังอยู่ใกล้ๆ ใกล้หูฉ้านน(ยังมีอารมย์) ฉันหลับตาปี๋เอามือปดหู ฉันโดนผีอำแน่ๆให้ตายเถอะ เหงื่อออกเต็มไปหมด ห้องฉันนะติดแอร์นะ แต่สถานะการณ์แบบนี้ น่าขนลุก น่ากลัว แล้วแบบนี้ฉ้านจะนอนได้ไงเนี่ย

เปิด............                  

ฟู่ ลมเย็นวูบหนึ่งเป่ามาที่หน้าผาก ห้องฉันติดแอร์เพราะฉะนั้นมันจะไม่มีลมที่อื่นนอนจากแอร์แน่ๆ แต่นี่มันเตียงชั้นล่างนะเว้ยเฮ้ย ลมมันจะมาถึงยังไง " จะเปิดตาดีๆหรือจะต้องให้บังคับห่ะ จะเปิดไม่เปิด "เสียงนั้นออกคำสั่ง

" ปะ....ปะ...ป...เปิด "
                         ฉันค่อยๆลืมตา ข้างหน้าฉันมันไม่ใช่ผี แต่ก็ไม่เหมือนคน ผู้ชายร่างสูง หุ่นสมาร์ท มาดแมน หน้าตาหล่อ โคตรๆ จมูกโด่ง ตาคม คิ้วเข้ม ผมสีทองหยักโศกยาว ตาสีฟ้าสว่าง เสื้อผ้าสีขาวแบบโอโม่ยอมแพ้ นอกจากจะขาวเวอร์แล้วยังเปร่งประกายอีก ถ้าคะแนนมีเต็มร้อยฉันให้ร้อยเลยล่ะ

"ก็ลองให้น้อยกว่าร้อยสิ ถ้าเธอตายต่อให้ได้ขึ้นสวรรค์ฉันก็จะพาทัวร์นรก และถ้าเธอได้ลงนรกก็จะพาทัวร์สวรรค์ให้เธอช้ำใจเล่น ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

อ่านใจได้หรอ

" ก็ใช่นะเส้ เทวดาประจำตัวเธอนะเก๋าจะตายไป "

- -"

" เอาละๆ ฉันอุส่าห์ปรากฏตัวให้เห็นเนี่ยบุญคุณสุดๆแล้วนะสาวน้อย "

มาให้หัวใจวายตายเร็วกว่าเดิมสิไม่ว่า

 " ไม่หรอกน่าฉันถาม ยมฑูตมาแล้วว่าเธอนะจะตายเมื่อไหร่ ไม่ใช่เร็วๆนี้หรอก "

เอ่อ เทวดาตนนี้ท่าทางจะไม่ปกติเท่าไหร่ ถึงจะหล่อก็เหอะ

" เพราะใครเล่า! อยู่กับเธอ ความคิดเธอ จนฉันน่ะเป็นแบบนี้มันเพระเธอไม่ใช่เรอะ ให้ตายเหอะ ฉันอยู่กับเธอทุกวัน ไม่คิดว่าพอได้คุยกันจริงๆจะบ้าได้ขนาดนี้ "  

ผิดหรอว่ะ

" เออดิ  เอาเถอะวันนี้มาหาเนี่ยเพราะมีของจะให้หรอก "

" เง้อ ไม่เอาๆ ของที่ว่านั่นต้องไม่ปกติตามนายแน่ๆ "นั่นเป็นประโยคแรกที่ฉันพูดออกไป เพราะอะไรถึงพูดคุณคงนึกออก ของจากคนไม่น่าไว้ใจยังก็ไม่น่าไว้ใจ จริงๆนะ

" ต้องเอา! แล้วห้ามเรียกฉันว่านายด้วย "

" แล้วจะให้เรียกว่าไร "

" ฉันน่ะชื่อว่าเทวดาประจำตัว เทวดาตนอื่นเรียกว่าเทวดาแตงโม เพราะฉันเป็นเทวดาประจำตัวเธอ "

ปัญญาอ่อน เป็นเทวดาแต่ไม่มีปัญญาตั้งชื่อตัวเอง

 " อยากเรียกอะไรก็เรียกแล้วกัน ตามใจ "

เทวดาไข่เน่า

" ไม่เอาโว้ย เอาดีๆดิ "

" คิดไม่ออก หาได้เมื่อไหร่จะบอกแล้วกัน นะคุณเทวดาไข่เน่า "

ช่วยไม่ได้ฉันนึกไม่ออกจริงๆนี่

" เออๆ อยากได้แฟนก็จะเอาแฟนมาให้เท่านั้นแหละ เห็นใจว่ะ บ่นแม่งทุกวัน รำคาญ "

มันได้ง่ายขนาดนั้นเลย                     

อย่าให้พูดเลยค่ะ เทวดาที่ว่าหล่อแค่ปัญญาอ่อนแบบนี้ก็ไม่ไหวนะ บางทีก็ออกแนว เจ้าสำราญ บางที่ก็ออกแนวบ้าๆบวมๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าบ้าๆบวมๆที่ว่าติดโรคมากใคร สรุปแล้วก็ฉันเองนั่นแหละที่ไม่ไหว

" เออดิ อยากได้ก็ให้ เทวดาของเธอน่ะทั้งหล่อทั้งใจดีนะจะบอกให้ เอานี่ไป แบมือดิ! "                       

ฉันเอื้อมมือออกไปตามคำสั่งของของคุณเทวดาพ่อทูนหัวชื่อนี้เอามาจากแฮร์รี่น่ะ อิอิ เค้าจะเป็นซีเรียส แบล็กของฉันไง แล้วฉันก็เป็นแฮร์รี่ โฮ๊ะๆ                       

ก้อนกลมๆที่เหมือนของเหลวมาอยู่ในมือฉัน มันมีสีขาวใส หยุ่นๆ แต่มันก็ไม่แตกออกจากกันเหมือนมีอะไรหุ้มอยู่ มันดูเหมือนเอ่อ ลูกโป่งมีน้ำอยู่ข้างในเลยง่ะ มันมาอยู่บนมือฉันได้ไม่นานก็ลอยขึ้นแล้วก็.. แพล๊ะ                          

มันแตก กลายเป็นร่างๆหนึ่งที่มีสวนสูงน้อยกว่าเทวดาพ่อทูนหัวของฉันไม่เท่าไหร่ คือที่จริงเทวดาพ่อทูนหัวฉันออกจะสูงเกินไป ร่างๆนั้นเปล่งประกายเป็นสีขาวแล้วก็ค่อยๆหายไป ผิวขาวแบบมนุษย์ปกติก็ค่อยมาแทนที่ ผมสีดำสนิทยาวสลวย ดวงตาที่ปิดอยู่ค่อยเปิดออก ตาคมเหยี่ยวสีดำสนิทภายใต้แพขนตาจ้องมาที่ฉัน จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากไม่หนา ไม่บาง สีเชอร์รี่ เต็มร้อยให้ร้อยห้าสิบเลยเอ้า!!

" เฮ้ยๆมากไปๆ ไอ้เนี่ยเป็นเทวดาที่ยังไม่มีที่อยู่เรียกง่ายๆว่าของเหลือ ตอนแรกจะโดนจับไปฝึกงานที่นรก ฉันเห็นแล้วนึกถึงโมน้อย เป็นไงถูกใจใช่ไหมหล่ะ ออฟชั่นครบทุกประการ หล่อ รวย เก่ง ดี กีฬาเลิศ ดนตรีเด่น เรื่องนิสัยไม่รู้ยังไม่เคยทดลองใช้ พลังเวทย์อาจจะน้อยหน่อย แต่ก็ชาร์จได้ และถ้าคุณสั่งซื้อวันนี้.......เฮ้ย !!! "

                    เทวดาพ่อทูนหัวของฉันรีบเอามือมาปิดตาฉันด้วยความตกใจ ทำไมน่ะหรอ ก็ไอ้แสงที่เปล่งประกายอยู่นะพอมันจางแล้วปรากฏว่าไอ้เทวดาของเหลือเนี่ยดันไม่ใส่เสื้อผ้านะสิ  แล้วทำไมฉันถึงรู้ได้นะ ว่าไม่ได้ใส่เสื้อผ้า ถ้าคุณรู้แล้วอย่าไปบอกเทวดาพ่อทูนหัวชองฉันเชียว

ถ้าให้เดาไอ้ท่าปรากฏตัวนี่ต้องมาจากการ์ตูนซักเรื่องที่ฉันเคยดูแน่ๆ เทวดาพวกนี้สิ้นคิดจริงๆ ให้ตาย

คลิก แล้วเทวดาพ่อทูนหัวก็ปล่อยมือออกจากตาของฉัน แปลกดีปกติมันต้องเสียงว่าปิ๊งหรืออะไรแบบนี้ไม่ใช่หรอเวลาเสกอ่ะ

" เสียงนั้นมันไม่ทันสมัยนี่ ใช้กันมาตั้งหลายร้อยปีมันออกจะธรรมดาไปหน่อย "

เออ พึ่งรู้ว่ามีความคิดสร้างสรรค์กับเค้าบ้างนะเนีย่

" ฉันว่าเอาเสียงแบบตอนข้อความMSNเข้ามาก็เพราะดีนะ "

 " เอางั้นหรอ "

 " อืม "                     

ฉันหันมาพิจารณาของขวัญชิ้นใหญ่ที่เทวดาพ่อทูนหัวมอบให้ ตอนนี้มีเสื้อผ้าที่เป็นเสื้อเชิดสีชมพูอ่อนแล้วก็มีเสื้อแขนยาวสีบายเย็นทับอยู่อีกชั้นนึง แล้วก็กางเกงขายาวสีขาว เหมือนหลุดออกมาจากซีรี่เกาหลีซักเรื่องนึงที่ฉันนึกไม่ออก

 " เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชาไง เธอเคยบอกว่าพระเอกผิวคล้ำใส่แล้วไม่หล่อฉันเลยแซมเปิ้ลให้ดูว่า เทวดาตนนี้นะสมบูรณ์แบบที่สุด "

จะว่าไม่ดูดีก็ไม่ถูกนะ ของขวัญของฉันนะดูดีที่สุดในโลกเลยล่ะ แต่มัน.........

" ไม่เหมาะกับฉันสักนิด "

" เอ๊า จะเอาไงหล่อเกินไปก็ไม่พอใจอีก "

" ก็ดูนายนั่นแล้วดูฉันสิอยู่กันมาตั้งนานแหกตาดูดิ๊ เทวดาพ่อทูนหัว "

" ก็อยากได้ฉันก็ให้แล้วนี่ไง จะเอาไงอีก "

 " ฉันจะกลับ " เสียงนิ่งๆของบุคคลที่สามดังขึ้น

 " ไม่ด้ายย จะกลับได้ไงบอกเองนิว่าอยากมา " เทวดาพ่อทูนหัวของฉันพูด

" เค้าไม่อยากได้ฉันจะอยู่ทำไม " ของขวัญของฉันพูด เสียงหล่อละลายมากๆค่ะอ๊ากก

แล้วมาจ้องหน้าฉันทำไมล่ะเนี่ย กลัวเว้ย ตาคมแถมยังดุอีกตาบ้านี่

" โอ๋ๆ ทำเป็นงอนน่า เอ๊ะฉันเอาของมาส่งแล้วไปดีกว่านะ ที่เหลือมีอะไรก็เคลียร์กันเอาเองแล้วกัน ฉันลาพักร้อน ฝากนายหน่อยนะคุณผู้ช่วย  บ๊ายบาย "

แล้ว ร่างของเทวดาพ่อทูนหัวของฉันก็หายไป ซะงั้นอ่า ทิ้งไว้กับเทวดาน่ากลัวๆแบบนี้ได